"เบิร์ด" ชื่อที่ตั้งกันจนเกร่ออยู่พักหนึ่ง(ตอนนั้นป๋าเบิร์ดเค้าดังจิงๆอ่ะ) หลังจากนั้นเพื่อนๆก็ตั้งชื่อให้อีกมากมาย เช่น ไอ้ป๋า,ไอ้แหลม,เจี๊ยบ(แฟนฉัน),คุณชาย(มีคนเรียกจิงๆนะ^^),แก่ซัง==และอื่นๆตามศรัทธา เติบโตที่จันทบุรี ดินแดนแห่งผลไม้และทุเรียน("เด็กจัน"ส่วนใหญ่ก็ไม่กินทุเรียนเหมือนผมนะ)(จริงๆแล้วทุเรียนมันก็เป็นผลไม้นี่หว่า งงตัวเอง==)

เป็นลูกคนเดียว...เพราะฉะนั้นก็ต้องขี้เหงาช่ายมั้ยล่ะ?ช่ายเลย "ขี้เปลี่ยว"มากๆ เลยไม่ค่อยได้อยู่บ้านเท่าไหร่ ชอบลอยชายกับเพื่อนไปเรื่อย อ่อ!และก็ติดโทรศัพท์สุดๆด้วยล่ะ เหมือนชอบปาร์ตี้เนอะ แต่จริงๆแล้วก็เป็นคนมีโลกส่วนตัวพอควรเลยแหล่ะ(เพิ่งสังเกตได้ว่า เดี๋ยวนี้ใครๆก็ชอบบอกว่าเป็นคนมีโลกส่วนตัวเนอะ สงสัยเป็นTrend แต่ผมมีจริงๆนะ ขอบอก) แล้วก็มั่นใจในตัวเองจนเพื่อนเรียก"ไอ้แหลม"เลยทีเดียวเชียว

พล่ามจนถึง"บทสรุป"ตามหลักวิชาเรียงความแล้วซินะ อยากบอกว่าความฝันของฉันในอนาคตคือการมีร้านกาแฟริมน้ำและเขียนหนังสือภาพการเดินทางที่ใช้ชื่อว่า "การเดินทางตามหาความหมาย"...

ปล.กำลังบ้าอ่าน"คุโรมาตี้"อีกรอบ สำนวนเลยดูป่วยๆหน่อย(น่าสงสารคนอ่านจัง)

รักคือ - Rak Kue - Monotone

นัวเนีย - JETSETER